محمد بشير ممتاز الافاضل ، ( مبلّغ ) ؛ مولانا على داور صدر الافاضل ؛ مولانا محمد حسين كربلايى و مولانا برار حسين صدر الافاضل . وزير على 1287 ه ق / 1883 م مولانا وزير على از اهالى بلگرام بود و در حيدرآباد دكن زندگى مىكرد . وى به زيارت عتبات عاليات نيز مشرّف شده و دايى قدر بلگرامى بود . قدر در رابطه با تأليف فقهى وزير على به نام « سراج الشريعة » قطعه تاريخ وفات او را نوشته و در وصف مولانا و كتاب او چنين مىگويد : جناب سيدنا خالنا وزير على * مه سماى وطن قطب آسمان دكن فقيه و متقى و زاير امام حسين 7 * خليل كعبهء ايمان سترگ قبلهء من بسا مسايل شرعيه گرد آورده * محيط هالهء پروينش صد هزار پرن سؤال از خود و از مجتهد جواب آورد * مگر جواب ندارد درين جهان كهن نهاده است « سراج الشريعة » او را نام * ز دل فتد همه مشكاة چون ز كعبه وثن برآوريم دوتا سال هجرى از بيتى * برآوريم دو الماس‌ريزه از معدن يكى ز مصرع اولاش سال به دو كتاب * دگر ز مصرع اخراش سال ختم سخن سراج شرع بطاق صلاح علم نهاد * چنان‌كه محفل ديوان دين شده روشن ( 1287 ه ق ) وزير حسن 1332 ه ق / 1914 م 1398 ه ق / 1978 م مولانا سيد وزير حسن از اهالى فيض‌آباد هندوستان بود . وى در حدود سال 1936 م مدرك صدر الافاضل را گرفت و وارد مدرسة الواعظين شد . سپس به وعظ و تبليغ پرداخت و مدتى هم در مدرسة الواعظين لكنهو تدريس كرد . از سال 1971 م تا 1978 م امام جمعه و جماعت بمبئى بود ، سرانجام براثر بيمارى به وطن خويش بازگشت و در 29 مارس 1978 م درگذشت .